Kosmologie & Levend Bewustzijn

Kosmologie & Levend Bewustzijn

-door Eva van Havere-

Een kant en klare definitie geven van wat Bewustzijn is, is onmogelijk omdat het zo veelomvattend is. Een omschrijving is wel mogelijk. Bewustzijn kan je het best vergelijken met een zienswijze, en parallel daarmee dus ook een Zijns-wijze. Je Zijnswijze hangt af van je Zienswijze, en omgekeerd je Zienswijze bepaalt je Zijn of je Werkelijkheid, of je Leven, om zo maar te zeggen. Niets nieuws! Zelfs de kwantumfysica kwam tot de vaststelling dat de fysieke werkelijkheid subjectief is waarbij de waarnemer een belangrijke rol speelt in wat zich manifesteert. Reden genoeg om onze zienswijze eens grondig onder de loep te nemen. Micro- en macrokosmos beantwoorden aan dezelfde universele wetten.

Stel je voor dat je met een lift helemaal de ruimte in kon. Je perspectief van waaruit je onze Aarde kan bekijken wordt ruimer en ruimer, je ziet meer en meer feiten, maar ook de verbanden tussen de feiten. Deze cursus helpt je om je bewustzijn te verruimen zonder de noodzaak van het medium lift. Immers, macro- en microkosmos zijn dezelfde, alles is met alles verbonden, alles is één en één is alles, jij bent mij en ik ben jou, … We leven in een tijd waarin ieder van ons uitgedaagd wordt ons individueel, en samen dus ons collectief, bewustzijn te verruimen, en daarmee gepaard gaand, onze kijk op de werkelijkheid te verbreden. De geschiedenis heeft ons geleerd dat dat veelal gepaard gaat met veel tumult, onrust en weerstand, omdat verandering inhoudt dat je oude zaken, werkwijzen niet meer werken. In dat geval spreken we over een paradigmaverschuiving.

In het verleden hebben er zich al meermaals dergelijke wereldbeeldrevoluties voorgedaan. Zo ruilde Copernicus in de 16^e eeuw het geocentrische wereldbeeld voor het heliocentrisme, die de zon in het centrum van ons heelal plaatst in plaats van de Aarde … Hoewel deze heliocentrische hypothese reeds in 270 VC door Aristarchos van Samos geformuleerd werd, betekende deze Copernicaanse Revolutie een ware schok in het slapend menselijk bewustzijn van toen. Sinds die tijd draaien Aarde, maan en planeten rond onze centrale zon. De zeven hemellichamen waarmee de klassieke astrologen tot diep in de 18e eeuw werkten waren zon, maan, mercurius, venus, mars, jupiter en saturnus. De ontdekking van de trans-saturnale planeten (voorbij saturnus, niet meer fysiek waarneembaar met het blote oog) uranus (°1781), Neptunus (°1846) en Pluto (°1930) bracht een nieuwe versnelling in het ontwakend menselijk bewustzijn. Ook hier spreken we beter van een her-ontdekking, … het bestaan van deze planeten was al bekend in vroege hoogontwikkelde beschavingen zoals terug te vinden is op oud-Soemerische kleitabletten die teruggaan tot ca. 3.500 V.C.! Eigenlijk dus niets nieuws onder de horizon? Uitgebreide studies van het menselijk bewustzijn tonen aan dat hoe verder men ‘teruggaat’ in de tijd, hoe beter de kennis van het universum (en haar kosmische wetten) blijkt te zijn. Diverse eeuwenoude complexen zoals piramiden, tempels, steencirkels, afbeeldingen in grotten, kleitabletten e.a. getuigen van een zeer preciese kosmologische afstemming en kennis daterend van ver voor onze beschaving (i.e. Atlantis, Lemurië). Wanneer is die natuurlijke afstemming verloren gegaan? En waarom?

 

-Eva van Havere geeft een workshop over deze materie, meer informatie:

http:/www.astrologievoordeziel.be/workshop.html